De Groot Boudewijn - Kinderballade Songtext

De Groot Boudewijn - Kinderballade Übersetzung

tekst: G. Komrij

Hij was twaalf, had rappe leden,
jongen uit de Hof van Eden.
Als hij lachte, lachten luidkeels
alle leeuweriken mee.
Met zijn blikkering van tanden,
met zijn marmerbleke handen
leek hij op een tere engel
uit een sierlijk bal masque.
Hij kon klaterhelder zingen
en zijn haar rook naar seringen.
Oh hij was een waterprins
die in zijn pak van goudlamee
was ontstegen aan de zee.
Zij was dertien, een gazelle,
en haar naam was Annabelle.
Annabelle noemden haar zowel
de hinde als het ree.
Met haar helderrode wangen,
met haar glinsterende spangen,
leek zij in haar gazen bruidsjurk
't meest nog op een toverfee.
Blauw waren haar vreemde ogen,
blauw maar zonder mededogen.
Oh ze was een kleine meermin
die maar net van lieverlee
was ontstegen aan de zee.
Songtext-ubersetzung.com

Samen in het ochtendgloren
wandelden ze langs het koren.
Mild en zonder ze te storen
scheen het zonlicht naar benee.
En onder de roze stralen
kuste hij haar lippen dralend
en hij zei haar wonderwoorden,
zelfs het gras luisterde mee.
Op het horen van die woorden
week voor hen gedwee het koren
en het lispelde: wees welkom,
en bood doorgang aan die twee
zoals eens de Rode Zee.

Toen hij, op geblaf van honden,
dagen later werd gevonden,
lag de blanke prins geschonden
in het koren zonder fee.
Met zijn dode grote ogen
keek hij roerloos naar omhoog en
langzaam ritselde zijn bloed nog
uit een gruwelijke snee.
Niemand wist meer te vertellen
hoezeer kleine Annabelle
had gehouden van haar engel
uit het sierlijk bal masque.
Maar nog altijd ruist de zee.

Text: G. Komrij

Er war zwölf, hatte agile Mitglieder
Junge aus dem Garten Eden.
Wenn er lachte, lachte laut
alle Lerchen zusammen.
Mit seinem Blick ANCE der Zähne,
mit seinen Marmor blassen Hände
er sah aus wie eine zarte Engel
von einem eleganten Maskenball.
Er konnte singen klaterhelder
und sein Haar roch nach Flieder.
Oh, er war ein Prinz Wasser
in seinem Anzug goudlamee
war transzendentalen zum Meer.
Sie war dreizehn, eine Gazelle,
und ihr Name war Annabelle.
Annabelle nannte sie sowohl
die Rehe und die Hirsche.
Mit seiner leuchtend roten Wangen,
mit seinen glitzernden Spangen,
sie sah in ihrem Hochzeitskleid mesh
Es höchstens noch eine Fee.
Blau waren ihre seltsamen Augen,
blau, aber ohne Mitgefühl.
Oh, sie war ein wenig mermaid
dass gerade gewachsen zu
war transzendentalen zum Meer.
Songtext-ubersetzung.com

Gemeinsam im Morgengrauen
Sie gingen entlang der Maserung.
Mild und ohne sie zu stören
das Sonnenlicht schien benee.
Und unter den rosa Strahlen
Er küsste ihre Lippen anhaltenden
und er erzählte ihr Wunder also,
sogar das Gras hörte.
Auf diese Worte hörte
Woche für sie kleinlaut Mais
und lispelte: willkommen sein,
und bot Durchgang zu diesen beiden
wie einst das Rote Meer.

Als er auf Hundegebell war,
Tage später wurde gefunden
lag der weiße Prinzen verletzt
im Mais ohne Gebühr.
Mit seinen toten Augen
regungslos, sah er nach oben und
langsam rauschte sein Blut
von einem schrecklichen Wunde.
Niemand wusste mehr zu erzählen
wie klein Annabelle
gehalten hatte ihrem Engel
von der eleganten Maskenball.
Aber immer noch rauscht das Meer.


Zuletzt bearbeitet von: Anonym

Übersetzung bearbeiten